CE-markering brandwerende gevel- en puiconstructies uitgesteld tot 2020?
Sinds de invoering van de CE-markering voor bouwproducten (1989) is het aantal producten met een verplichte markering flink toegenomen. Vliesgevels, ramen en deuren zonder brandwerende eigenschappen moeten sinds 1 januari 2005 respectievelijk 1 februari 2010 voorzien zijn van een CE-stempel. Sinds 1 maart 2007 geldt dat ook voor alle brandwerende beglazing. Tot voor kort was het de verwachting dat in 2011 de productnormen en beoordelingsnormen met de eisen voor alle brandwerende scheidingconstructies definitief zouden verschijnen. Vanaf 2013 zou CE-markering voor dergelijke scheidingsconstructies dan verplicht worden. Zoals het nu lijkt, wordt dit pas 2020.
Uitstel
Al geruime tijd wordt aangenomen dat de belangrijkste productnormen en normen voor de uitbreiding van het toepassingsgebied in 2011 zouden worden gepubliceerd. Van verschillende normen zijn zelfs al geruime tijd ontwerpversies beschikbaar. De verwachte publicatiedatum van de productstandaard voor bijvoorbeeld deuren is momenteel echter gepland voor 2013. Zo staat althans te lezen op de website van de Europese Commissie voor Normering (CEN) (www.cen.eu) die na het zomerreces op uitgebreide schaal is bijgewerkt.
Een productnorm beschrijft onder andere hoe de eigenschappen van een product conform een bepaalde norm aangetoond dienen te worden. Een beoordelingsnorm geeft mogelijkheden om een beproeving van toepassing te verklaren voor meerdere varianten of situaties; de zogenaamde extended applications. Om te voorkomen dat elke specifieke producttoepassing fysiek getest moet zijn, vormen beproevings- en beoordelingsnormen van de – in dit geval - brandwerende eigenschappen een onlosmakelijk onderdeel van CE-markering.
Op de recentelijk bijgewerkte website van CEN hebben de beoordelingsnormen de status ‘Under Drafting’ gekregen met verschijningsdatum rond 2014. Het lijkt erop dat de eerder gepubliceerde ontwerpversies van de beoordelingsnormen compleet worden herschreven. Door het uitstel van de beproevings- en beoordelingsnormen, zal de publicatiedatum van de productnormen dan ook zeer waarschijnlijk worden vertraagd tot ten minste 2014.
De overgangstermijn van een vrijwillige naar een verplichte CE-markering is normaal gesproken een jaar. Voor de overgangstermijn met betrekking tot de brandwerende gevelelementen spreken berichten momenteel over een periode van 4 tot 5 jaar. Alles bij elkaar opgeteld, kan het dus tot 2020 duren tot CE-markering eindelijk van kracht is.
Wat betekent dit voor de Nederlandse markt?
Dit uitstel biedt producenten de gelegenheid ook de investeringen in de invoer van de CE-markering uit te stellen. Iets waar gezien de huidige markt waarschijnlijk niet veel producenten om zullen rouwen. Opdrachtgevers hebben voorlopig nog geen zekerheid of ze een product kopen dat voldoet aan de EU geharmoniseerde normen.
DGMR vindt het ongewenst dat de invoering van een verplichte CE-markering voor brandwerende scheidingsconstructies – zoals het nu lijkt- tot 2020 wordt uitgesteld. Dit is ruim 30 jaar nadat oorspronkelijk is afgesproken dat deze CE-markering noodzakelijk is voor de Europese markt.
Ter bevordering van het internationale handelsverkeer in bouwproducten en de borging van de brandveiligheid acht DGMR het wenselijk dat CE-markering zo snel mogelijk (conform de eerdere planning) wordt ingevoerd. Hoewel de huidige conceptversies van de beoordelingsnormen nog wel enige aanpassing behoeven, is tijdige invoering van de CE-markering naar mening van DGMR nog steeds mogelijk.
Zolang de CE-markering niet verplicht is, wordt aangeraden van elke niet geteste brandwerende puiconstructie een inhoudelijke beoordeling door deskundigen op te laten stellen. Ook het opstellen van zogenaamde maximumrapporten, waarbij op basis van alle beschikbare testrapporten het maximale toepassinggebied van brandwerende constructies wordt bepaald, kan in de huidige situatie zinvol zijn. De daarvoor gehanteerde conceptnormen blijven immers de enige beschikbare tot ze definitief worden gemaakt of worden herschreven. Door het uitstel kan de investering in zo’n rapport nog jaren profijt opleveren.
Gerelateerd artikel:
http://www.dgmr.nl/brandveiligheid/dgmr-en-efectis-nederland-werken-formeel-samen/
CE-markering
De voornaamste Europese wetgeving die betrekking heeft op de brandveiligheid van gebouwen is sinds 1989 vastgelegd in de Europese Bouwproductenrichtlijn (89/106/EEG). Daarin staan belangrijke eisen waaraan bouwproducten moeten voldoen op het gebied van veiligheid, volksgezondheid en de bescherming van de gebruikers en het milieu. Als een product aan de eisen voldoet, mag het worden voorzien van het CE-keurmerk. Met dit keurmerk wordt aangegeven dat het materiaal voldoet aan de EU geharmoniseerde normen. De Europese regels brengen wat dat betreft de opheffing van handelsbelemmeringen een stap dichterbij.
