Geluidsbeleid voor gemeenten
De gewijzigde Wet geluidhinder biedt gemeenten in de toekomst meer verantwoordelijkheden. Maar ook de vrijheid om eigen keuzes te maken en eigen prioriteiten te stellen. Met name op de raakvlakken van Milieu en Ruimtelijke Ontwikkeling kan het lokale bestuur flexibeler en slagvaardiger opereren. Een en ander sluit aan bij een integrale, gebiedsgerichte benadering die, getuige de recente aandacht voor milieukwaliteit in de leefomgeving, bij gemeenten op steun kan rekenen.
DGMR begeleidt momenteel 8 Arnhemse regiogemeenten bij het opstellen van een afwegingskader voor hogere grenswaarden. Daarbij gaan ze uit van ambities die afhankelijk zijn van de eigenheden van de lokale situaties. Geluidniveaus die passen bij een stadscentrum of een gebied met een mengvorm van wonen en werken kunnen en mogen immers afwijken van die voor een landelijk gebied met een natuurfunctie. Het functioneel gebruik speelt daarmee een belangrijke rol bij het toekennen van de geluidskwaliteiten en ambities voor een gebied.
Het opstellen van een eigen beleid stimuleert systematisch werken; de basis is het vaststellen van ambities voor de geluidskwaliteiten voor de verschillende gebiedsdelen. Dat betekent maatwerk in beleid, gericht op de te onderscheiden gebieden. Bij een ‘bruisend’ stadscentrum (met een menging van wonen, winkels, kantoren en uitgaansgelegenheden) hoort nu eenmaal een ander geluidsbeeld dat bij een (op rustig wonen gerichte) villawijk of een natuurgebied.
Uitgangspunt is het behouden van de goede kwaliteiten en het benutten van kansen om voor de gebieden relevante kwaliteiten te verbeteren. Wanneer ambities voor een bepaald gebied zijn bepaald, dan kunnen deze al in een vroegtijdig stadium van een ruimtelijk planproces worden meegenomen en gewogen. Zeker daar waar plannen worden gemaakt voor de herontwikkeling van delen van het stedelijk gebied, staat het behouden of het verbeteren van de geluidskwaiteit dan vanaf het begin op de agenda.