Geluidskaarten en actieplannen
De richtlijn omgevingslawaai is de Nederlandse invulling van de European Noise Directive. Deze Europese richtlijn heeft tot doel om geluid in kaart te brengen. En dit wordt heel letterlijk bedoeld. Op een kaart wordt aangegeven waar gebieden zijn met hoge geluidsniveaus en waar gebieden zijn met lage geluidsniveaus. DGMR heeft ervaring met kaarten in vele steden zoals Den Haag, Zaanstad, IJmond, regio Utrecht en Rijnmond en in het buitenland ook in New Castle, Blanes, Barcelona en Dublin. Naast het communiceren van de kaarten met het publiek is het ook belangrijk dat gemeenten nadenken op welke wijze het geluid te beheersen. Dit kan betekenen geluid terug te dringen of soms ook geluidruimte te creëren.
De geluidskaart is dus een eerste stap. Er moeten actieplannen opgestart worden. Geluidsbeleid of milieubeleid is van belang. Met name voor de omgeving is dit veelal de combinatie tussen geluid en luchtkwaliteit.
In het actieplan moeten plandrempels en/of grenswaarden of ambitiewaarden worden vastgesteld. DGMR heeft vanaf begin 2006 in een tiental Arnhemse regiogemeenten en ook in Amsterdam hiermee ervaring opgedaan. Amsterdam kiest er hierbij uitdrukkelijk voor de knelpunten inzichtelijk te maken aan de hand van een belevingsonderzoek. Het aantal geluidsgehinderden en de hinder-“hot-spots” zijn richtinggevend bij het selecteren van maatregelen. Te denken valt aan onder andere stedenbouwkundige maatregelen, het toepassen van geluidsreducerend asfalt en andere bronmaatregelen, het aanbrengen van geluidsschermen en tenslotte het treffen van geluidsisolerende maatregelen aan woningen. De mogelijke maatregelen zullen worden beoordeeld op basis van kosteneffectiviteit. Daarnaast is de wijze van communiceren van deze beleidsplannen bijzonder belangrijk.