Luchtkwaliteit
Luchtkwaliteit is een van de milieuaspecten die bij onderbouwingen voor ruimtelijke ontwikkelingen aan de orde komt. Onder ruimtelijke ontwikkelingen worden ondermeer verstaan: milieuvergunningtrajecten voor bedrijven en bestemmingsplanprocedures die bijvoorbeeld de realisatie van woningen, wegen of bedrijventerreinen mogelijk moeten maken. In de wet zijn voor verschillende stoffen grenswaarden voor de concentraties opgenomen waaraan in de buitenlucht moet worden voldaan. In Nederland beperkt onderzoek zich voornamelijk tot de stoffen stikstofdioxide (NO2) en fijn stof (PM10), aangezien de concentraties van de overige stoffen ver beneden de grenswaarden liggen.
Op 15 november 2007 is de zogenoemde Wet luchtkwaliteit, hoofdstuk 5 van de Wet milieubeheer (Wm), in werking getreden. Deze wet vervangt het Besluit luchtkwaliteit 2005. In de wet is gestreefd naar meer flexibiliteit als het gaat om de koppeling van luchtkwaliteitseisen en ruimtelijke ontwikkelingen. De invoering van het begrip ‘niet in betekenende mate bijdragen’ is hierbij van belang.
DGMR heeft ruime ervaring met het uitvoeren van onderzoek naar de luchtkwaliteit ten behoeve van zowel infrastructurele projecten, milieuvergunningtrajecten voor bedrijven als bestemmingsplanprocedures. DGMR denkt hierbij verder dan alleen het berekenen van de concentraties. Ondersteund door de afdeling software maken we per vraagstuk een keuze uit diverse softwarepakketten waarmee de luchtkwaliteit in de betreffende situatie het beste in beeld kan worden gebracht. DGMR maakt ondermeer gebruik van het in samenwerking met KEMA ontwikkelde softwarepakket GeoSTACKS. Met dit pakket kan de bijdrage van zowel industriële bronnen als wegen in een gebruiksvriendelijke omgeving in beeld worden gebracht, zonder dat achteraf een moeilijk te reproduceren optelsom van deze twee type bronnen hoeft te worden gemaakt. Verder maakt DGMR onder andere gebruik van de CARII-rekenmethodiek, KEMA-STACKS en CFD-modellen voor berekeningen in specifieke situaties zoals tunnels en parkeergarages. Ook kan het effect op de luchtkwaliteit langs het wegennet van maatregelen, zoals het weren van de meest vervuilende voertuigen uit de binnenstad worden berekend en beoordeeld.
Naast rapportages voor specifieke plannen moeten veel gemeentes jaarlijks of om de drie jaar een rapportage luchtkwaliteit en een actieplan ter verbetering van de luchtkwaliteit aanleveren bij de provincie. Hierbij wordt een inventarisatie gemaakt van de luchtkwaliteit in de gemeente en de mogelijke maatregelen om deze te verbeteren. DGMR heeft ervaring met het maken van dergelijke jaarrapportages en actieplannen en kan adviseren bij het opstellen hiervan.
Naast kennis van modellen en technische aspecten is DGMR op de hoogte van de laatste stand van zaken met betrekking tot wetgeving en jurisprudentie. Dit is noodzakelijk aangezien de wijzigingen op het gebied van luchtkwaliteit elkaar snel blijven opvolgen.